so PROUD

     สิ่งที่ได้รับจากการทำนิตยสารพราวด์ ซึ่งเป็นนิตยสารที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นนิสิตนักศึกษา โดยนำเสนอในรูปแบบเรื่องราวไลฟ์สไตล์ของคนวัยรุ่น ส่วนแก่นหรือตีมหลักเป็นความภูมิใจในชุดนิสิตนักศึกษา เพื่อสะท้อนให้เห็นความสำคัญและความคิดของคนวัยนี้ และในการลงมือทำนิตยสารร่วมกันในครั้งนี้ ทำให้ผมได้รับอะไรหลาย ๆ อย่าง 

อย่างแรกเลยคือ วิธีการเขียนของผมได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้นระดับหนึ่ง เพราะผมได้รับหน้าที่ให้เป็นนักเขียน ซึ่งจริง ๆ แล้ว คำว่านักเขียนเหมือนเป็นสิ่งที่ค้ำคอผมอยู่ เหมือนคอยหลอกหลอนผมให้ “เขียนดี ๆ นะ” ผมเลยต้องตั้งใจทำหน้าที่นี้เป็นพิเศษ โดยเริ่มสนใจที่จะอ่านหนังสือมากขึ้น เพื่อค้นหาคำหรือประโยคดี ๆ ในการนำมาใช้ในนิตยสารตัวเอง ฟังดูเหมือนลอกแต่จริง ๆ แล้ว มันคือการเรียนรู้ที่ดี ซึ่งเทคนิคนี้ผมไม่ได้คิดเองแต่ได้มาจากการไปสัมภาษณ์พี่นักข่าวคนหนึ่ง ที่จบมาจากคณะนิเทศาสตร์แล้วพี่เขาก็เล่าให้ฟังถึงการทำงานนิตยสาร ทำให้ผมสะท้อนได้ถึงแง่คิดและเทคนิคต่าง ๆ ในการทำงาน อีกทั้งการได้ บ.ก. มาช่วยตรวจทาน แก้ไขคำที่ผิดหรือการใช้ประโยคที่ติดปากคนเขียนเกินไป ทำให้งานเขียนออกมาดียิ่งขึ้น โดยผมจะสลับหน้าที่กับ บ.ก. หากเป็นงานเขียนของ บ.ก. เอง 

อย่างที่สองคือ การได้ลงพื้นที่ทำงาน ได้พบเจอคนที่มีความคิดต่าง ๆ มากมาย ซึ่งมันไม่ได้มีโอกาสแบบนี้บ่อยครั้ง เพราะเราต้องไปสัมภาษณ์คนนู้นคนนี้ ประสานงานกับที่นั่นที่นี่ ซึ่งแน่นอนผมกล้าที่จะพูดหรือกล้าที่จะแสดงออกทางความคิดมากขึ้น อย่างเช่นเราต้องชวนคนสัมภาษณ์คุยบ้าง เพื่อให้เขาดึงความเป็นตัวเองออกมามากที่สุด โดยไม่เคอะเขิน ทำให้เราได้รับคำตอบที่จริงและเป็นตัวตนที่สุด

อย่างที่สามคือ การได้เรียนรู้การถ่ายภาพจากช่างภาพประจำกลุ่ม จากการได้ลองถือแฟลชถ่ายตัวแบบเพื่อดูองศาของการสาดแสงไฟให้ถูกต้อง ทำให้ผมรู้ว่าแต่ละภาพมันไม่ง่ายเลย โดยกว่าจะได้แต่ละรูปต้องถ่ายแล้วถ่ายอีก ลองแล้วลองอีก กว่าภาพจะออกมามีอารมณ์มีความหมายในตัวเอง ตรงกับที่ต้องการ

อย่างที่สี่คือ การได้ลองทำโปรแกรมอินดีไซน์ จนทำให้ผมพอที่จะรู้จักเครื่องมือ รู้จักการวางเลย์เอาท์รู้จักการเซฟงานที่ถูกต้องหรือแม้แต่การส่งออก เพราะทุกอย่างต้องคำนึงถึงความเป็นตีมเดียวกัน ขนาดเดียวกัน และการเลือกค่าของสีที่ต้องเหมือนกันอีกด้วย โดยมีกราฟฟิกประจำกลุ่มและ บ.ก. เป็นผู้ให้คำแนะนำได้เป็นอย่างดี

อย่างสุดท้ายคือ การได้ทำงานร่วมกันกับเพื่อนที่ไม่ค่อยได้ร่วมงานกันมาก่อน ทำให้เราสนิทกันมากขึ้น ได้ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ร่วมเหนื่อยไปด้วยกัน ซึ่งนำไปสู่ความสามัคคีกันภายในกลุ่ม ทำให้งานออกมาสำเร็จ จนเมื่อได้เห็นนิตยสารในวันนี้ ทุกหน้าทุกอย่างเหมือนเตือนความทรงจำทุกวินาทีจริง ๆ ว่าเราได้ผ่านอะไรมาบ้างอย่างเช่น ภาพคืนนั้นวันที่พวกเราค้างคืนที่มหาลัยมาหมด จนตอนนี้ก็ยังสงสัยว่าทำไปได้ยังไงกัน สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมและทุกคนรู้สึกภูมิใจและหายเหนื่อยในทันที โดยผมหวังว่าผู้อ่านจะเปิดใจรับและชอบมันบ้างไม่มากก็น้อย หากไม่ชอบได้โปรดเห็นใจเพราะนี่คือการเริ่มต้นที่ดีของพวกเรา ฝากด้วยครับ แล้วมาร่วมพราวด์...ไปด้วยกัน

ก้าวไกลไปกับเครื่องพิมพ์

                เครื่องพิมพ์เป็นเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีการพัฒนามาอย่างช้านาน เริ่มตั้งแต่ตั้งแต่สมัยที่มนุษย์เริ่มคิดค้นประดิษฐ์ตัวอักษรเพื่อสื่อสารกัน หลังจากนั้นจึงได้มีการคิดค้นการพิมพ์ขึ้น ทำให้เครื่องพิมพ์ได้พัฒนาควบคู่มาตลอดจนถึงปัจจุบัน จนสามารถตอบสนองความต้องการของคนทั่วไปได้เป็นอย่างดี เพราะด้วยราคาที่ถูกและฟังค์ชั่นที่หลากหลาย เครื่องพิมพ์จึงเป็นที่นิยมเพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ

ส่วนหนึ่งที่ทำให้เครื่องพิมพ์เป็นที่นิยม มาจากพื้นฐานความเป็นมนุษย์ที่จะมีความคิดหรือการประมวลผลในสมองอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งยังอยากที่จะเผยแพร่ความคิดนั้นออกมาให้คนอื่นรับรู้ จึงทำให้เครื่องพิมพ์เป็นตัวเลือกอันดับต้น ๆ เพราะสามารถแปลงสิ่งเหล่านั้น ให้ออกมาในรูปแบบของเอกสารหรือสิ่งที่สามารถจับต้องได้หรือสิ่งที่ทำให้คนอื่นนอกจากตัวเราเข้าใจ อาจจะเรียกได้ว่าเป็นสื่อกลางในการสื่อสารกันของคนทั่วไปให้เข้าใจในความคิดของตนเองมากยิ่งขึ้น

เครื่องพิมพ์จึงเป็นเครื่องมือที่ไว้ใช้แสดงผลลัพธ์ต่าง ๆ ให้ออกมารูปของเอกสาร เครื่องพิมพ์จึงเป็นสิ่งสำคัญมาก ในการนำสารสนเทศนั้น ๆ แปลงออกมาให้คนอื่นเข้าใจได้ ยกตัวอย่างเช่นการทำรายงานส่งอาจารย์ เราอาจจะใช้ความคิดจากสมองของเราในการป้อนข้อมูลลงบนคอมพิวเตอร์ โดยให้คอมพิวเตอร์ประมวลผลให้อยู่ในรูปของกราฟิก แล้วหลังจากนั้นจึงสั่งพิมพ์เพื่อให้เครื่องพิมพ์ได้แปลงจากกราฟิกเป็นเนื้องานที่สามารถจับต้องได้ หรือสามารถอ่านแล้วเข้าใจโดยทั่วกัน ทำให้การสื่อสารไปในทิศทางเดียวกันหรือเพื่อจุดประสงค์อื่น เช่น เพื่อสร้างความเข้าใจ เพื่ิิิอเผยแพร่ความรู้ เพื่อติดต่อสื่อสาร เพื่อการค้าขาย 

   เครื่องพิมพ์หรือเทคโนโลยีสารสนเทศที่ช่วยให้มนุษย์สะดวกสบาย การสื่อสารการแลกเปลียนข้อมูลเป็นไปอย่างง่ายดาย จึงทำให้เกิดการต่อยอดทางความคิดสิ่งใหม่ ๆ เกิดขึ้น บางท่านอาจจะคิดว่าอนาคตอาจจะโดนตีตลาดด้วยแทปเล็ตที่มีความสามารถทางมัลติมีเดียที่ดีกว่า แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าในปัจจุบันก็ยังมีข้อจำกัดอยู่เยอะ ไม่ว่าจะเป็นราคา ขนาด แบตเตอรี่ และความปลอดภัยของผู้ใช้ ที่ยังสู้เครื่องพิมพ์ที่ผลิตข้อมูลลงบนกระดาษไม่ได้

เครื่องพิมพ์มาตรฐานใหม่ ที่มีความสามารถในการประมวลผลได้ด้วยตนเอง

             อย่างที่กล่าวไปด้านบน เครื่องพิมพ์อาจจะเป็นเพียงแค่อุปกรณ์ทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่ยังต้องพึ่งพาคอมพิวเตอร์ในการประมวลผล ซึ่งไม่สามารถประมวลผลหรือจัดการคำสั่งด้วยตัวเองได้ ทำให้ปัจจุบันได้มีเครื่องพิมพ์ที่สามารถประมวลผลเองได้ สามารถจัดสรรหน้าเพจ หรือเลือกขนาดบนตัวเครื่องได้เลย เพราะมีหน้าจอแบบสัมผัสในตัว พร้อมกันนี้ยังสะดวกและรวดเร็วด้วยการผนวกเทคโนโลยี Wifi เข้าไว้ด้วยกัน เพื่อการรับส่งภาพผ่านอุปกรณ์ไร้สาย ที่ไม่ใช่แค่ระยะใกล้ แต่ยังสามารถสั่งผ่านระบบออนไลน์ในระยะไกลบนเครือข่ายอินเตอร์เน็ตได้อีกด้วย โดยเครื่องพิมพ์บางรุ่นจะผนวกเข้ากับความเป็นสมาร์ทโฟนเข้าไว้ด้วยกัน โดยการจัดทำแอพลิเคชันเฉพาะตัว เพื่อสั่งการให้เครื่องพิมพ์ตอบสนองต่อคำสั่งนั้นได้ทันที

แอพลิเคชั่นที่ใช้ในการป้อนคำสั่งไปยังเครื่องพิมพ์

ซึ่งตอนนี้ผมก็เกิดข้อสงสัยว่า ทำไมเครื่องพิมพ์ถึงมีความสามารถมากมายขนาดนี้ จึงลองค้นข้อมูลเชิงลึกของเครื่องพิมพ์รุ่นใหม่ ๆ กลับพบว่า มีโปรเซสเซอร์พร้อมกับหน่วยความจำภายในที่คล้ายกับสมองและความจำในการประมวลผลจึงสามารถคิดได้ด้วยตนเอง ทำให้มันดูคล้ายกับระบบภายในคอมพิวเตอร์หรือสมาร์ทโฟนเข้าไปทุกที ทำให้ผมหายสงสัยว่าทำไมถึงได้มีความสามารถมากมายขนาดนี้ ซึ่งก็คล้ายกับพัฒนาการของทีวี ที่เมื่อก่อนอาจเป็นแค่เครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์แล้วฉายภาพให้คนดู ต่างกับปัจจุบันที่รุ่นใหม่ ๆ กลายเป็นสมาร์ททีวีที่มีความสามารถหลากหลาย ไม่ว่าจะตั้งบันทึกรายการที่ชื่นชอบ ดูยูทูป เล่นอินเตอร์เน็ต หรือแม้แต่วิดีโอคอล (Skype) Facebook Twitter ก็ยังทำได้ ซึ่งเมื่อมองย้อนกลับไปที่เครื่องพิมพ์ จากความสามารถหรือประโยชน์ที่กล่าวมาข้างต้น ในอนาคตเราอาจได้เห็นเครื่องพิมพ์มาตรฐานใหม่ที่มีฟังค์ชั่นหลากหลายกว่านี้ เช่น สามารถรันโปรแกรมเพื่อจัดการเอกสารโดยเฉพาะหรือสามารถตกแต่งภาพได้เช่นกัน ทำให้ความสามารถของเครื่องพิมพ์ไม่ถูกจำกัดเพียงแค่พิมพ์ได้อีกต่อไป

ภูมิใจที่ได้รางวัล

Cannes Lions International Festival of Creativity งานประกาศผลรางวัลทางความคิดสร้างสรรค์ด้านการโฆษณา ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีและในปีนี้ได้จัดอีกครั้งในวันที่ 15-21 มิถุนายน ที่เมืองคานส์ประเทศฝรั่งเศส เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้แก่นักคิดสร้างสรรค์ทั้งหลาย อีกทั้งยังเป็นแนวคิดดี ๆ ให้กับนักคิดรุ่นใหม่ได้เจริญรอยตามต่อไป

และหนึ่งในตัวอย่างนั้นก็คือความสำเร็จจากนักคิดชาวไทยเมื่อปีที่แล้ว ที่ได้สร้างชื่อเสียงให้กับประเทศด้วยการคว้ารางวัลมาถึง 17 รางวัลด้วยกัน โดยหนึ่งในนั้นก็คือภาพโฆษณาเครื่องคั้นน้ำผลไม้ยี่ห้อ Tefal โดยนักคิดกลุ่ม BBDO Proximity Thailand ที่ได้รางวัลระดับเหรียญทองแดงมาครอง

         จากภาพจะเห็นได้ว่ามีความโดดเด่นตั้งแต่แรกเห็น มีการใช้ผักและผลไม้เป็นสื่อกลางบนพื้นหลังสีดำทำให้มีความโดดเด่นเป็นเอกภาพ โดยการทำให้ผลไม้ชิ้นนั้น ๆ เป็นน้ำตรงกับตัวผลิตภัณฑ์ที่เป็นเครื่องคั้นน้ำผลไม้ เหมือนสื่อเป็นนัยว่าผลิตภัณฑ์ของฉันสามารถคั้นได้นะ ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่หรือแบบไหน ๆ ฉันทำได้หมด ฉันจะทำให้ให้มันเละเป็นน้ำได้เลยนะ และสิ่งที่เสริมให้เห็นชัดยิ่งขึ้นคือคำว่า “Just the juice” “แค่น้ำผลไม้” พร้อมรูปตัวผลิตภัณฑ์

แม้ว่าสื่อสิ่งพิมพ์ชิ้นนี้จะได้รับรางวัลเพราะมีความน่าสนใจ และสื่อได้ตรงกับความสามารถของผลิตภัณฑ์ แค่คนดูอย่างผมยังรู้สึกว่า มันน่ากิน มันดูสดชื่น แต่สิ่งหนึ่งที่ผมสงสัยคือ หากไม่มีการใส่ภาพของผลิตภัณฑ์ลงไป เราจะรู้หรือไม่ว่ามันคือการโฆษณาเครื่องคั้นน้ำผลไม้ อีกทั้งตัวผลิตภัณฑ์ที่มีขนาดเล็กกว่าตัวหลักมาก ซึ่งถ้าพูดกันตรง ๆ เมื่อลองปิดภาพผลิตภัณฑ์แล้ว กลายเป็นว่าความคิดแรกในหัวคือต้องเป็นโฆษณาน้ำผลไม้ทิปโก้แน่ ๆ ซึ่งนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้ได้รางวัลระดับทองแดงมาก็เป็นได้ แต่ถึงอย่างไรก็ตามผมก็คิดว่ามันสวยงาม เข้าใจง่าย และโดดเด่นสะดุดตา 

ขอขอบคุณ ภาพและข้อมูลจาก Cannes Lions และ Brandbuffet

การทำงานสื่อสิ่งพิมพ์

       สื่อสิ่งพิมพ์ที่ผมได้ทำในครั้งนี้เป็นสื่อการสอนรายบุคคล สำหรับสอนนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 4 ในเรื่อง การเลือกซื้ออาหาร โดยแบ่งเป็นหัวข้อคือ การเลือกซื้อเนื้อสัตว์ การเลือกซื้อผัก การเลือกซื้อผลไม้ และการเลือกซื้ออาหารกระป๋อง โดยตั้งชื่อสื่อเล่มนี้ว่า “หนูน้อยจ่ายตลาด” ซึ่งผมได้พูดถึงขั้นตอนการเตรียมงานไปในบล็อกที่แล้ว

       ในขั้นนี้จะพูดถึงขั้นการลงมือทำ ซึ่งหลังจากที่ผมได้มีแผนในการทำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมได้รวบรวมข้อมูลจากแหล่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นอินเตอร์เน็ตหรือหนังสือ ก็จะพบหลักการเลือกซื้ออาหาร ผมก็นำมากลั่นกรองและเรียบเรียงใหม่ ให้เป็นคำพูดที่เข้าใจได้ง่าย โดยจะคำนึงถึงวัยของเด็กเป็นหลัก

ขณะทำงาน (รกไปหน่อย)

       หลังจากนั้นจึงนำข้อมูลที่คัดเลือกเรียบร้อยแล้วมาจัดเรียบเรียงใน Microsoft Publisher โดยลองเริ่มทำบทแรกคือการเลือกซื้อเนื้อสัตว์ ให้เสร็จพร้อมหน้าปก ให้เป็นแนวทางสำหรับบทต่อๆ ไป และปริ้นเอ้าท์ไปให้อาจารย์ได้ลองตรวจและให้คำแนะนำว่าเราขาดตกบกพร่องอะไรบ้าง หลังจากนั้นจึงนำกลับมาแก้ไขตามที่อาจารย์บอก

บทแรก การเลือกซื้อเนื้อสัตว์

       เมื่อแก้ไขเสร็จสิ้นจึงเริ่มทำบทต่อๆไปให้เนื้อหาเสร็จก่อน หลังจากนั้นจึงเริ่มลงแบบฝึกหัด เมื่อเสร็จจึงเริ่มทำปกหลัง จากนั้นจึงเช็คเนื้อหาว่าจะเพิ่มเติมตรงไหนหรือแก้ไขยังไง พร้อมตรวจดูคำผิด หลังจากนั้นจึงเริ่มดูแบบกางสองหน้า เสมือนหนังสือก็จะทำให้รู้ว่าควรวางหน้ายังไง ต่อไปก็คือเริ่มรันเลขหน้า และลองเช็คแต่ละหน้าไปด้วย ก็เสร็จ

       เมื่อเสร็จแล้วจึงเซฟไฟล์เป็นพีดีเอฟเพื่อความเป็นสากล อ่านได้ทุกเครื่อง แล้วก็นำไปโรงพิมพ์ แล้วก็ รอ รอ และรอ ก็จะได้สื่อการสอนรายบุคคล “หนูน้อยจ่ายตลาด” จุดพลุ ฉลอง

ใบมัดจำของโรงพิมพ์

       การที่ได้ทำสื่อชิ้นนี้ทำให้ผมรู้จักการมองคน มองถึงความต้องการว่าเค้าต้องการอะไร อะไรเหมาะสมกับเขา การใช้คำพูด หรือการคิดข้อสอบ ก็ต้องคำนึงถึงวัย ซึ่งก็คือการสอนรอยบุคคล เพื่อความเหมาะสมและการเรียนรู้จะได้สำเร็จลุล่วง